Ángel Martínez Puente

É unha persoa de referencia no sector da protección da infancia en Galicia. Participou na creación e no impulso de numerosas iniciativas a prol da infancia.

En 1976 participou na posta en marcha de “Mensaxeiros da Paz” en Galicia, o que supuxo a apertura das primeiras Casas de Familia na nosa Comunidade como alternativa aos grandes internados da época.

En 1979 fue cofundador del “Colectivo Galego do Menor”, asociación que unió a la mayoría de los Centros de menores para mejorar la atención a las niñas y niños desde la reivindicación de sus derechos ante la Administración y el impulso de la formación continua.

En 1980 participou na creación de “Fogares LAR”, que chegou a converterse na primeira rede galega de Casas de Familia, constituída por 14 casas distribuídas por todo o territorio galego.

En 1996 foi cofundador da Fundación “Meniños”, impulsando os Programas de adopcións especiais tanto a nivel nacional como internacional.

En 1998 participou na creación de “Arela, Iniciativas de apoio á Infancia”, mantendo o seu compromiso coas Casas de Familia e co impulso do Programa de adopcións especiais.

En 2008 foi cofundador de Faiben, entidade da que é Director e educador na actualidade.

Carmen Zamora Castro

Carmen Zamora Castro conta con máis de 25 anos de experiencia no ámbito do coidado e da atención á infancia. A súa traxectoria profesional caracterizouse por un firme compromiso coa protección, o benestar e o desenvolvemento integral de nenos, nenas e adolescentes.

Ao longo da súa traxectoria, Carmen desenvolveu unha ampla experiencia no ámbito da atención á infancia, converténdose nunha profesional de referencia dentro do sector.

Desempeñou un papel destacado na implantación dun modelo de atención individualizada dentro do sistema de protección á infancia, poñendo o foco nas necesidades específicas de cada neno, nena e adolescente.

A súa forma de entender a intervención parte da convicción de que cada persoa ten as súas propias circunstancias, necesidades e ritmos. Por iso, defende unha atención personalizada e adaptada a cada realidade.

O seu traballo estivo especialmente vinculado ás casas de familia, entendidas como espazos de convivencia, acompañamento e desenvolvemento persoal, onde a infancia pode medrar nun contorno seguro, próximo e familiar.

Desde esta perspectiva, contribuíu a impulsar unha forma de intervención máis próxima e centrada na persoa, favorecendo o establecemento de vínculos significativos e proporcionando a cada neno, nena e adolescente o acompañamento necesario para o seu desenvolvemento integral.